صنعت گفت وگو در شعر سيمين بهبهانی

ريوان سندلر

در شعر بهبهاني زمان و زمانه‌ي گذشته همانقدر حاضرند که اينک و اکنون. بهبهاني، به استادي، انديشه و انديشناکي روزگار کنوني را در کالبد کهني چون غزل مي کشد و آگاهانه براين نکته انگشت مي نهد که «از همان آغاز، شعرهايم بازنماي شرايط اجتماعي و تاريخي من بوده اند.»1

گفتارهای اجتماعی در آثار سیمین بهبهانی

کامران تلطّف

سیمین بهبهانی را، از نظر نوآوری و خلاقیت در بیان شعری و روآوری به مضامین بدیع ، باید از تواناترین شاعران معاصر ایران دانست. وی در آفرینش و گسترش بسیاری از جنبش های ادبی معاصر ایران نقش و سهمی اساسی داشته داشته است، از آن جمله در ادبیات «متعهّد» دوران پیش از انقلاب، ادبیات فمینیستی پس از انقلاب، و به خصوص در ادبیات اجتماعی و سیاسی سال های اخیر. در این نوشتار هدف من آن ست که ضمن ارائۀ تحلیلی از شعر «دو باره می سازمت وطن» (1360) به درون مایه های دیگر اشعار این شاعر نامدار و پرکار، از جمله صلح دوستی، آزادیخواهی، حق طلبی و مداراجوئی بپردازم .1

ديداری با سيمين بهبهانی

استيو زیند

دوست ايراني ام، که پذيرفته بود زحمت ترجمه مصاحبه مرا با سيمين بهبهاني برعهده بگيرد، مضطرب به نظر مي رسيد. شايد، بيمناک از عواقب همراهي با يک روزنامه نگار خارجي که به ديدار شاعر و کوشنده نامدار ايراني مي رفت، از قولش پشيمان شده بود. تازه به ايران وارد شده بودم و هنوز ترس از مأموران امنيتي که شبح وار بيشتر کساني را که مي شناختم دنبال مي کرد به سراغ من نيامده بود. از روياروئي با چنان مأموراني چندان نگراني نداشتم زيرا در برگ تقاضاي رواديد تصريح کرده بودم که قصدم از سفر به ايران مصاحبه با بهبهاني است و بنابراين نمي توانستم متهم به کاري مخفيانه شوم.

مقالات دیگر...